اینکه آدم شنبه صبحی سرش را از روی بالش بردارد ببیند که زنده است پشیمان شود از اینکه که زنده است و روی همان رختخواب نقشه ی خودکشی اش را بکشد شرم آور است حتی اگر دیروزش به مدت 24 ساعت با دست آویزان شده باشد هرچند گهگاهی خودکشی اجتناب ناپذیر میشود مخصوصا در زندان. این هم از عجایب خلقت است که آدمی که به هر وسیله ای متوسل می شود که جانش را نجات دهد خیلی وقتها از آبرویش هم برای جانش میگذرد حالا بیاید و بدون هیچ اجباری . به اینجا که میرسم از خودم می پرسم آیا واقعا بدون هیچ اجباری؟ چه عاملی باعث میشود کسی خودش را مجاب کند که همان خودش را بکشد؟

خودکشی مقوله ای است که معمولا در همه ی برهه های زمانی وجود داشته چه خودکشی دسته جمعی  باشد چه در غم نرسیدن به عشق  چه برای آزادی چه دختری باشد که از ترس آبرویش توی خوابگاه خودش را از پنکه آویزان میکند چه صادق هدایت باشد که فکر دیگری بکند چه آلبرکامو باشد که بگوید تنها یک مسئله ی فلسفی وجود دارد-خودکشی- و آخرش هم خود کشی نکند چه یک نفر که توی زندان خودکشی بکنندش. حالا به هر بهانه و به هر شکلی باشد خودکشی اتفاق افتاده و بعد از این هم اتفاق می افتد. اگر به ذن دوستان من حضرت داوود باشم –که هنوز وجه تسمیه اش را نمی دانم- حدس میزنم شاید هم الهام شده باشد شاید هم خیال پوچی باشد- که یک خودکشی خیلی مهم به همین زودی اتفاق می افتد. شاید هم خبرش مثل توپ صدا نکند اما مهم است و ممکن است اهمیت موضوع در آینده مشخص شود. شاید کودکی که مورد تجاوز قرار گرفته باشد خودکشی کند کودکی که می توانست سرنوشت ملتی را تغییر دهد.

امیدوارم حس نابالغی باشد یا حدسی که از یک خواب آشفته که دیگر از یادم رفته سرچشمه میگیرد  امیدوارم اتفاق نیفتد امیدوارم اشتباه کنم. هر چه نباشد انسان میداند ارزش جان انسان را.

حدس ما به اداره ی جان

در تنگنای بی دریغی که برای ما مهیاست

حدسی است

که تاریخ بارها گواه اشتباه بودنش را داده است

سگ روی گوزن

قدرت طلبی برای یک تصاحب یک زن

سنگ روی سنگ

همین اخبار

اتاق و تعبیرهای متفاوت از آن

سنگینی  منت روی  ملت

و آبروهای رفته

 اتفاق دیگر را که میدانید مثلا یکی از آن اتفاقات دیگر می تواند خانواده باشد -ایران ای سرای من -جالب است نه، خانواده هم برای خودش شد اتفاق. در هر صورت تصمیم گرفته ام تصمیم نگیرم. هچو هگمتانه پایدار همچو بیستونه استوار- الان هم نمیدانم خاطره مینویسم یا دارم تمرین میکنم بنویسم یادداشت است یا شرح حال یا به قول یکی از منتقدان نوشته ای که مزه ی املت از آن بهتر است. بگذریم از این به بعد قرار میگذارم با خودم که دیگر از بگذریم استفاده نکنم البته احتمال هم دارد این قرار یک تصمیم باشد شاید هم تصمیم جدی، بگذریم. توبه ها را بشکنید آمد بهاران بخدا بیایید توبه ها را بشکنیم مگر چه اشکالی دارد در توبه که همیشه باز است هی میرویم بیرون هر کاری دوست داشتیم میکنیم بعد از همان در می آییم داخل، خدا هم که بسیار بخشنده است مارا که بجز توبه شکستن هنری نیست  جالبیش این است که در کعبه ی ما جنگ رسیدن به خدا نیست.................

از پیاده رو که رد شوم برات پیامی خواهم داد

 اگر توانستی نخند

گریه هم نکن

میزان و نوع عاطفه ی این پیام معلوم نیست

کوله پشتی را بردار

اگر خواستی مجری قبلی را هم به

مست مستم ساقیا ناخورده مستم ساقیا

را هم به کوله پشتی برگردان

برای خوابهای بین راه برنامه ی خوبی دارم

میتوانی از قرص خوابها بپرسی

دیر نکنی،کلید را هم توی گلدان بگذار

گفته بودم ترک می اما نگفتم کی کنم

چقدر به سرنوشت شانس و تقدیر اعتقاد دارم؟

حالا میبینم که خیلی بیشتر از تا حدودی که جواب دادم اعتقاد دارم

هرطور فکر میکنم میبینم که فردا روز بسیار مهمی میتواند باشد

فردا روز تقسیم بندی است

اینکه کدوم شهر بیفتم؟

با کی آشنا بشم؟

کدوم یکی از دوستای دوران دانشگاه باهام هستن؟

تو شهر خودمون بیفتم یا نه؟

به همه ی این سوالا و خیلی از سوالای دیگه که معمولا از قلم میفته هیچ کسی

به جز سرکار خانم(جناب آقای) تقدیر نمی تونه جواب بده.

در هر صورت چیزی که مهمه اینه که از اول مهر دوران جدیدی تو زندگیم ایجاد میشه

که فردا همین فردا جهت دهنده ی اون دورانه

در کل خیلی اگزیستنسیالم(خواهش میکنم)  ولی وقتی اینجوری میشه

آدم فک میکنه باید تو باوراش تجدید نظر کنه

دیروز هم روز بسیار مهمی در زندگیم بود

مرامی که برا یکی از دوستام گذاشتم که خودمم لذت بردم

این هم خودش  داستانی داره که بعدها خواهم نوشت

روزهای مهم زندگی من زیادن فک کنم همه اینجوری باشند که

روزهای مهمی که خودشون تو زندگیشون ایجاد میکنند رو جدی نمیگیرن

در عوض وقتی یه عامل خارجی تاثیرگذار باشه ما اون روز رو روز خیلی مهمی میدونیم

من دارم

دار و ندارم همین دارم فکر میکنم است

دارم فک میکنم

این همه دوست

با این همه شک چه رابطه ای دارند؟

قبلا، خیلی قبلا

وقتی دار و ندارم چیزهای دیگری بود دوست نداشتم

شک نداشتم

حس خوبی هم نداشتم

آیا دوستان مرا به مطلب بالا ربط می دهند؟